Johan van de Watering

  • Genieten (en)of fotograferen….? geplaatst op vrijdag 3 februari 2017 09:27:14 door pjcdhaeze

    Als natuurfotograaf is het handig om je sterke, maar vooral ook je minder sterke kanten te kennen! Eén van mijn zwakke kanten is dat ik de neiging heb om teveel kiekjes te maken in een bijzondere omgeving. Daarom maak ik tijdens vakanties (waar de omgeving toch vaak mooi is) bijna nooit bijzondere foto’s. Misschien komt het doordat mijn thuisbasis (de natuur rondom Roosendaal) nou niet bepaald vijf sterren krijgt op de ranking van oogverblindende natuurgebieden en ik het dus niet zo ‘gewend’ ben zoals iemand die op de Veluwe of de Wadden woont.
    Maar misschien komt het wel omdat ik juist leuk vind om van niets iets te maken en ik het dus leuker vind om op de vierkante meter te ‘zoeken’ naar een mooie foto!
    Dat wil overigens absoluut niet zeggen dat ik niet kan genieten van prachtige natuur. Maar misschien geniet ik dan wel teveel en ‘denk’ ik dan niet voldoende als fotograaf!

    Vorige week was ik samen met Gerard Leeuw een dag op pad in de Hoge Venen nabij Eupen en het was echt prachtig. Overal lag een heel dik pak sneeuw en zelfs de boomstammen van de dichte dennenbossen waren nog bepleisterd met een prachtig laagje sneeuw. Op het open gebied lag wel zo’n 40 cm en stapte je naast het knuppelpaadje dat zakte je tot voorbij je knieën in de sneeuw.
    Daarnaast was het heerlijk weer; weinig wind en ’s middags een zonnetje. Alles bij elkaar dus omstandigheden waarbij ik de neiging heb ik de vakantiemodus te schieten en vooral kiekjes te schieten. Maar was dat een probleem? Nee, want want het was een heerlijke dag waarbij de beleving voor mij eigenlijk belangrijker was dan het uiteindelijke resultaat. Ik heb ook weer geleerd dat ik pas ‘in the flow’ kom als ik gewoon een uur op één plek blijf. Een flinke afstand afleggen en ondertussen foto’s maken werkt bij mij een heel stuk minder goed (maar ik ben erg blij dat ik het nu wél heb gedaan, want heb daardoor erg genoten!!).

    Hier wat foto’s van deze dag. Beginnend met de foto’s van het hoogveen gebied. Alles ruim belicht om zo witte sneeuw te krijgen en vooral gestoeid met de compositie. Omdat de sneeuw naast het knuppelpad óf niet toegankelijk óf niet te belopen was moest ik iedere keer een plek zoeken op dat 80cm brede paadje waar maar net het statief op paste. Daardoor was de speelruimte beperkter dan normaal. Die kale struiken met hun gebolde vorm spraken me wel aan en alhoewel de kleurenfoto ook nauwelijks kleur bevat vind ik het grafische karakter bij zwart-wit net iets sterker.

    Dit was eigenlijk toch wel het meest verstilde landschap wat ik daar kon vinden. Zonder grasjes op de voorgrond ‘werkte’ het niet naar mijn mening en deze dunne sprietjes geven de foto toch wat meer balans.
    Berken blijven mijn favoriete bomen en dat komt ook door hun ragfijne takken en als daar nog sneeuw op ligt wordt het helemaal leuk natuurlijk..

    In de middag zijn we bij één van de vele riviertjes die door dit gebied kronkelen aan de slag gegaan en dat was nog behoorlijk lastig omdat het geheel erg druk oogde. Door te zoeken naar elementen die aandacht trekken (zoals de ronde cirkels in de foto hieronder) vond ik wat rust in de foto’s. Het zonnetje op de 2e foto doet het ook wel lekker vind ik! Het ijs in het water was sowieso leuk om mee te spelen, alhoewel ik deze keer toch wat voorzichtiger was dan normaal. Ik had namelijk een camera te leen omdat m’n eigen camera anderhalve week geleden kopje onder is gegaan tijdens het fotograferen van ijs-structuren in een sloot…

    Tja, en dan als laatste nog wat bosfoto’s en ik kan het dan niet laten om lekker creatief te spelen met meervoudige beweging, beweging tijdens de opname en een combinatie daarvan. Ook dat is genieten voor mij, net als die prachtige natuur in de Belgische Ardennen :)

    Alle foto’s genomen met een EOS 5D mark IV (met dank aan Pieter Dhaeze, omdat mijn eigen camera in het water is gevallen....) en EF 16-35mm 4L IS, EF 24-70mm 4L IS en EF 70-200mm 2.8L IS II. Gerard, bedankt voor het gezelschap!!

    www.johanvandewatering.nl


  • Juiste plaats, verkeerde moment? geplaatst op woensdag 7 september 2016 12:40:59 door pjcdhaeze

    Volgend jaar mei verzorg ik voor Starling reizen een fotoworkshop aan de Opaalkust en bij het kiezen van het juiste weekend is uiteraard goed gekeken naar de juiste getijdengegevens. Dit om ervoor te zorgen dat we ‘op het juiste moment op de juiste plaats’ kunnen zijn. Iets wat in de landschapsfotografie toch wel als één van de basisuitgangspunten wordt gezien! Een aantal maanden geleden was bij het plannen van een fototrip met drie fotovrienden echter niet de getijdenkalender bepalend, maar de vakantiekalender….

    Tja, en dan sta je daar op het enige beschikbare weekend met hoog water tijdens een zonsondergang op een strook van 10 meter kiezelstenen terwijl je weet dat er zo’n 50 meter prachtig fotogeniek strand vóór je onder de wateroppervlakte ligt! Dan is het een mooie uitdaging het juiste standpunt te kiezen en om toch nog voorwerpen/stenen te zoeken die voor dieptewerking en dynamiek zorgen. Met mooie luchten kun je dan overigens veel compenseren. Maar ja; zaterdags was het bijna 30 graden en was de lucht knalblauw! Je loopt dan trouwens behoorlijk in de kijker als je met lange outdoorbroek, grote laarzen en een zware rugzak over het strand loopt terwijl iedereen lekker in z’n zwembroek of bikini daar zit te genieten van de zon.
    Bij elkaar zou je dan bijna gaan zeggen dat je ‘op het verkeerde moment op de juiste plaats bent’, maar uiteindelijk geven alle omstandigheden toch kansen op leuke foto’s en was er iedere ochtend of avond wel even goed licht! En daarnaast was het gewoon ook héél gezellig en hebben we kunnen genieten van het fotografisch oninteressante zomerweer.

    De eerste avond was er weinig golfslag en stond het water tot de witte stenen van Cap Blanc Nez. Voordeel daarvan was dat de donkere stenen buiten beeld bleven en er een mooie zachte sfeer in de foto’s ontstond. Doordat je feitelijk maar een 1 – 1,5 meter brede strook hebt waar je kunt fotograferen was de speelruimte voor een goede compositie echter nogal beperkt. De groene steen in de foto hierboven hielp me wel om wat spanning in de foto te krijgen.

    Tijdens en vlak ná zonsondergang werd het licht mooi en bleef het water gelukkig tussen de witte stenen staan zodat dezelfde zachte sfeer vastgehouden kunnen worden. Niet spectaculair misschien, maar wél meer het gevoel van een mooie rustige zomeravond!

    De volgende ochtend toch wel een lichte teleurstelling dat ook nu het water weer hoog stond en omdat dit strand geen mooie witte stenen had was het veel lastiger een goede compositie te zoeken. De grote donkere stenen maakten het daarbij niet eenvoudiger! Opeens viel mijn oog op een grote ronde knalgroene steen die daar tussen de bruine rotsblokken lag te pronken. De stenen waren spekglad vanwege het wier dus héél voorzichtig op de rotsen geklommen en mijn statief bovenop een stevige rotsblok weggezet en gezocht naar de juiste compositie. Bij de eerste foto’s stond er rond de steen nog geen water en was het geheel nogal massief, maar na 10 minuten kwam er water tussen de stenen door, waardoor die groene kei wat meer ‘los’ kwam te liggen en nog beter in balans was met de rest van de foto. Even daarna kwam er een golf over de steen en werd het groen te donker om nog lekker op te vallen.

    Op diezelfde plek was het strand nog interessant om te spelen met aankomende golven. Om half 9 uur was het licht al hard en was de gedachte aan een lekker Frans ontbijt sterker dan de drang om koste wat kost door te blijven fotograferen! Dat gevoel zou de hele dag blijven… (waarbij het Franse ontbijt eerst werd vervangen door een lunch in een visrestaurant en daarna door een heerlijke door Pieter bereide avondmaaltijd)

    De tweede avond waren we op dezelfde plek als de eerste avond en blijkbaar waren er toch mensen enthousiast geworden over onze zomerse outdoor-outfit (i.c.m. met geoefend lichaam) want het was nog wat drukker op het strand. Maar ná 100 meter was het rustig en konden we ieder ons ding doen. De zee was ietsje ‘wilder’ en dat gaf mij kans om wat rust te krijgen in een foto van een stuk kust waar vrij veel (witte en donkere) stenen lagen. Die combinatie van m.n. die witte stenen en gekleurde kiezels was wél erg leuk trouwens en zie je ook niet zo vaak.

    De laatste ochtend waren de omstandigheden het best, omdat we nu iets meer strand hadden toen we om 6 uur aankwamen. Met de hoofdlamp was het even zoeken naar ‘lijnen’ en ondertussen was het zaak heel goed naar het water te kijken omdat het héél snel weer opkwam en je snel ingesloten kon raken.

    Bij deze foto hierboven is er véél steen en loop je dus het risico dat die rotsen te dominant zijn en de foto niet in balans is. Ik zag echter water opkomen in de hoeken aan de onderkant en daardoor ontstaat er ‘ruimte’ en rust. De lijnen vanuit de zijkant zorgen voor de juiste dieptewerking. Diezelfde dieptewerking ontstaat ook in de foto hieronder, maar dan met veel kleinere steentjes.

    Hier twee voorbeelden van inkomende lijnen en waarbij ik vooral aangetrokken werd door de groene kleur van het mos op de stenen. In combinatie met een ‘lekkere’ lucht (die extra geaccentueerd wordt door gebruik van grijsverloopfilters) heb je dus niet meer nodig!

    En als afsluiter nog twee zwart-wit foto’s, waarbij het vooral lijkt te gaan om het zwart. Of gaat het hier om het kleine beetje wit?

    Al bij al kun je stellen dat je jezelf onder niet ideale (fotografische) omstandigheden toch prima kunt vermaken en iedere ‘juiste plek’ dus ‘op-het-eerste-gezicht-slechte-maar-uiteindelijk-toch-inspirerende-momenten’ heeft! Met dank aan Gerard, Pieter en Eugene voor het aangename gezelschap en de inspiratie!! 

    Alle foto’s met Canon 6D en Canon 16-35mm.


  • Drie dagen 'pimpelen' geplaatst op vrijdag 3 juni 2016 07:22:44 door pjcdhaeze

    Hoe bijzonder moet natuurbeleving zijn om ‘indruk’ te maken? De afgelopen 3 dagen heb ik (weer) kunnen ondervinden dat daar voor mij geen grote, wilde of zeldzame dieren voor nodig zijn. Afgelopen donderdag laat in de middag hoorde onze oudste dochter ergens in de tuin gepiep en omdat het gekwetter vanuit het nestkastje hoog aan de muur verstild was, moest dit wel een jonge pimpelmees zijn die was uitgevlogen. Maar waar zat hij? Het geluid zat laag en leek uit de richting te komen van de krat waar we het glas in bewaren voor de glasbak. Alles heel voorzichtig eruit gehaald en ja hoor; helemaal onderin zat een heel klein Pimpelmeesje zielig te zijn. Weer terug op een tak gezet en vanaf een afstandje gekeken of hij zou worden gevoerd.



    Het bleef erg stil en ook zijn vliegkunst was nog niet van het niveau Max Verstappen, dus kwam hij weer op de grond terecht op een onhandige plaats. Wéér in de boom gezet en zelf naar binnen, maar het herhaalde zich en hij bleef maar piepen om eten. Omdat het al avond werd snel plan B uit de kast getrokken. Op de grond was hij de klos, want er komen met grote regelmaat katten langs onze tuin en die zouden hem zo te pakken krijgen. Daarom een klein kartonnen doosje omgebouwd tot Airbnb 2.0 en van fijngemalen gedroogde meelwormen een 3-sterrenmaaltijd gemaakt. Het geheel viel in de smaak bij mijnheer en na een goede nacht binnen kon ik hem ’s morgens vroeg weer wat aangesterkt in de tuin zetten. Het gepiep bleek harder dan de avond ervoor en dus kwam de kat van de buren op bezoek en kwamen er 2 eksters in de tuin om te kijken of er voor hun ook een 3-sterrenmaaltijd klaar stond. En dan sta je dus (wild om je heen zwaaiend) om half 7 ’s morgens al voor ranger te spelen in je eigen tuin… (en een terechte keus om hem een nacht binnen te houden). Vader en moeder Pimpelmees kwam af en toe even langs, maar omdat de rest van hun kroost blijkbaar al veel beter kon vliegen (en dus niet meer in of naast onze tuin zat)  hadden we al snel in de gaten dat ‘onze’ pimpel niet hun prioriteit had. We hebben hem dus toch maar bijgevoerd en dit geeft altijd een dubbel gevoel, want het is niet echt de ‘natuur op z’n beloop’ laten, maar om hem zo dood te laten gaan…



    Weer een nachtje binnen en nu moest hij toch wel kunnen vliegen de andere dag, maar ook deze tweede volledige dag leverde vooral veel gepiep of en weinig succesvolle vluchtpogingen. Hij kreeg ook de smaak te pakken van het meelwormenpapje en kwam zelfs over de tegels naar onze oudste dochter gehupt om te ‘vragen’ om eten! En als dan het lepeltje naar z’n bekje ging begon hij te trillen en fladderen zoals jonge vogels dat doen als ze gevoerd worden door hun ouders. Tja, wat doe je dan… Toch nog een nachtje binnen en vandaag weer vroeg uit bed om hem om half 7 buiten te zetten en weer de eksters weg te halen. Nu zal hij toch wel sterk genoeg zijn om wat omhoog te vliegen… helaas, ook vandaag bleek de wet op de zwaartekracht nog steeds sterker dan zijn doorzettingsvermogen. En toen hij vanmiddag om 2 uur helemaal nat geregend weer op de grond zat te piepen was er maar één oplossing; naar het vogelrevalidatiecentrum in Zundert!



    Daar kreeg ik te horen dat hij kerngezond was, maar duidelijk te klein. Daarom kiezen de Pimpelmees ouders er ook voor om alle energie in de andere jongen te steken, omdat hij het toch niet zou halen. Zo hard is de natuur en zo soft zijn wij dat we daarin af en toe willen ‘ingrijpen’.  Maar maakt dat uit? Voor mij niet en nu gaat hij het zeker redden. Het was het zeker waard om 3 dagen heel vroeg op te staan en gedroogde meelwormen te ‘vermalen’ tot een culinair aantrekkelijk papje. En hij heeft het eigenlijk ook nog ‘terugbetaald’, omdat ik af en toe nog wat foto’s van hem heb kunnen maken (zelfs met de 15mm groothoekmacro), maar vooral omdat ik van heel dichtbij zo heb kunnen genieten van dit prachtige beestje!


  • Hallerbos: Purple playground geplaatst op vrijdag 29 april 2016 09:17:05 door pjcdhaeze

    Al behoorlijk wat jaartjes ga ik eind april naar het Hallerbos onder Brussel en ondanks deze herhaling voel ik me nog steeds als een kind in een speeltuin als ik daar rondloop. Waar ga ik starten…, wat kan ik allemaal fotograferen…, zie ik misschien iets nieuws…, etc, etc. Dit jaar was ik met twee masterclass groepen en ook nog een lange middag voor mezelf. Het was, mede door de werkzaamheden op de wegen rond het Hallerbos, dit jaar rustig in het bos en de mooiste momenten waren misschien wel de avonden waarop we door een verlaten en windstil bos terugliepen met de zoete geur van de boshyacinten om ons heen! Hoe mooi wil je het hebben! Die rust staat overigens wel in schril contrast met de drukte op de weg naar Halle via Antwerpen en Brussel…

    Fotografisch heb ik niet meer de illusie iets nieuws te fotograferen hier, maar ik blijf ‘gepakt’ worden door het licht en de kleuren. En moet het altijd iets nieuws zijn? Voor mij is natuurfotografie het vertalen van mijn gevoel voor een plek in een beeld en deze plek is en blijft (voor mij) zo bijzonder dat ik er nog steeds van kan genieten dit te vertalen naar foto’s. Zolang ik dat gevoel heb zal ik hier met plezier naartoe komen.
    Waar ik andere jaren vooral lichte foto’s heb gemaakt was het felle tegenlicht er nu toch wel een beetje de ‘oorzaak’ van dat ik meer de neiging had naar ‘donkere’ beelden met alleen de bladeren goed belicht. De lage zonnestand zorgde daarbij voor mooie inkomende lijnen! En het spel van donker en licht was een heerlijk onderwerp om mee te spelen. En een macrolens op volle opening zorgt dan voor prachtige vignetering die ik er dan ook bewust niet heb uitgehaald.

    De lezing die ik in maart bij de CreaPixperience heb gegeven heeft blijkbaar toch wel besmettelijke restverschijnselen, want dit jaar heb ik (bewust) vrij veel geëxperimenteerd met meervoudige belichting! En dan niet alleen scherp + onscherp, maar vooral allerlei andere variaties zoals scherpstellen op 2 (of 3) verschillende punten in de foto en steeds zoeken naar hoeveel onscherpte bij de groene bladeren het juiste effect geven. Oordeel zelf welke effect je het meest aanspreekt.



    De laatste twee foto’s hierboven zijn van nagenoeg dezelfde plek genomen, waarbij de laatste geen dubbele belichting heeft maar wél is gemaakt met F/2.8 om een zo onscherp mogelijke achtergrond te krijgen. Voor mij geeft dat hier toch een beter effect dan alles scherp. Zeker ook omdat in een bos altijd wel takken o.i.d. liggen die met veel scherptediepte duidelijker afsteken.
    Hieronder nog wat varianten van meervoudige belichting waarbij is scherpgesteld op zowel de achtergrond als de voorgrond en bij de eerste zelfs ook nog op in het midden.


    Maar uiteraard is het niet altijd nodig om meervoudige belichting te gebruiken en kan er ook gewoon selectief worden scherpgesteld op bijvoorbeeld de voorgrond zoals de foto hieronder.
    Met daaronder ook weer een voorbeeld van meervoudige belichting op dezelfde plek, waarbij vooral het deel waar het zonlicht valt een bijzondere sfeer krijgt.


    Ik had me eigenlijk voorgenomen om me qua creatieve technieken dit jaar vooral te richten op meervoudige belichting, maar toen we vrijdagochtend bij het tranendal aankwamen was het licht (en daardoor de kleur) toch wel erg geschikt om m’n camera eens op en neer te bewegen met iets langere sluitertijden. Zal ik het doen…? Ja, dus toch! Het resultaat heeft wel iets weg van een schilderij.

    Tot volgend jaar Hallerbos!


  • Impulsfoto geplaatst op maandag 1 februari 2016 08:06:48 door pjcdhaeze

    Vandaag, zaterdag 30 januari 2016, stond er een workshop zwart-wit fotografie op het programma, maar de weersverwachtingen waren echt héél erg slecht! (en deze keer bleef het niet alleen bij verwachtingen trouwens…) Daarom in overleg met de deelnemers besloten een nieuwe datum te plannen om het veld in te gaan. Als voorbereiding met alle deelnemers alvast een hele ochtend theorie gegeven over zwart-wit fotografie, inclusief bewerken. Erg leuk en ook heel zinvol denk ik!
    Maar daardoor niet naar buiten en dat ‘wringt’ bij mij af en toe :). Ik weet niet of het alleen daaraan lag, maar aan het einde van de middag ging er even een knop om en ‘moest’ ik er even op uit om een foto te maken! Net zoals bepaalde mensen last hebben van impulsaankopen..

    16.25 uur
    Ik was al eventjes de hond aan het uitlaten en de lichte regen leek te stoppen. Even op de weer-app kijken en tot mijn verrassing zie ik een ‘zonnetje met wolken’ vanaf 17.00 uur. Terwijl het boven m’n hoofd nog ‘dik-grijs’ is kijk ik tussen de huizen door richting het westen en zie inderdaad de lucht wat breken. Er flitst ineens van alles door m’n hoofd; hoe laat gaat de zon onder..? Hoe laat is het nu..? Waar zou ik naartoe kunnen..? Kalmthoutse heide..? Hoe lang is het rijden..? Het moet net kunnen!! Sorry Kwibus, het rondje wordt ietsje korter vanmiddag …

    16.35 uur
    Thuis even navragen of er nog plannen voor boodschappen liggen en daarna snel spullen bij elkaar gepakt. Nog een laatste check door het dakraam op zolder en laarzen aan.

    16.46 uur
    In de auto zie ik dat de lucht nu ook boven m’n hoofd wat open trekt. Bovendien lijkt de onderlaag in het westen vrij te komen van wolken. Het zou kunnen dat de zon dan mooi van onderuit de wolken kan beschijnen en zie in mijn gedachten al een rood-oranje deken boven m’n hoofd hangen.. Het enige rood wat ik overigens ‘echt’ zie is het rood van de stoplichten!

    16.54 uur
    Voorbij Nispen en de lucht begint al wat oranjekleurige vlekken te vertonen. De eerste gedachten aan een ‘net niet op tijd’ missie komen naar boven….

    16.58 uur
    Essen! Normaal ga ik altijd ’s morgens vroeg naar de Kalmthoutse heide en dan staan er beduidend minder stoplichten lijkt het wel. Gas geven helpt niet met al die Nederlanders voor m’n neus die willen gaan tanken in België!

    17.07 uur
    Kalmthout, bij de watertoren rechtsaf! Grrrrrrrr!! Ik dacht dat er geen intercity meer tussen Roosendaal en Antwerpen reed!!

    17.12 uur
    Ik rijd de parking op en zie een felle ondergaande zon tussen de bomen door. Snel spullen pakken en naar het ven.

    17.15 uur
    Aangekomen bij het ven eindelijk ‘vrij’ uitzicht naar het westen! Ik zie een aardige lucht met mooie losse wolken en een lichte oranje-rode gloed aan de onderkant van de wolken. Ik kijk naar het water en zie dat er door de wind veel beweging is  op die plek. Niet goed voor de beste reflectie, dus ik besluit een klein stukje door te lopen waar minder wind staat.

    Statief uitdraaien, polarisatiefilter en grijsverloopfilters erop. Ik maak snel een foto want zie dat het al ‘goed’ is. Ondanks het grijsverloopfilter heb ik iets teveel licht in het deel waar de zon ondergaat, dus maak ik een trapje met 3 belichtingen! Omdat mijn statief met 2 poten en één been van mezelf op een soort drijvende graspol sta moet ik heel stil staan om de camera niet te laten bewegen.

    17.25 uur
    Het beste licht lijkt al af te nemen en de gedroomde rood-oranje deken boven m’n hoofd blijft helaas uit.
    De foto’s die ik maak zijn duidelijk minder dan de eerste zes foto’s. Gelukkig zit er nog een zwart-wit modus in m’n hoofd van vanochtend en maak ik wat foto’s met het plan ze om te zetten naar zwart-wit. Ik probeer zelfs nog wat lange sluitertijden, maar de wolken aan de rechterzijde lijken ‘op te lossen’ waardoor de balans tussen het linker- en rechterdeel van de lucht niet meer optimaal is. Ik geniet nog wat van de stilte en hoor alleen wat groepjes kleinere zangvogels; heerlijk!

    17.37 uur
    Met de telefoon een foto gemaakt van de display voor de whats-app aan het thuisfront en terug naar de parking. De wolken in de lucht kleuren donkerblauw en lijken allemaal weg te trekken. Ik doe alles terug in de fototas en loop naar de auto.

    17.45 uur
    Een half uur ná aankomst rijd ik weer de parking af. Net zoals altijd verbaas ik mezelf er weer over hoe donker het ineens is als je de lichten van de auto aan doet!

    18.10 uur
    En weer thuis! Was het de moeite? Dat weet ik niet, maar het was wel leuk!


  • Kunstdepot geplaatst op maandag 28 december 2015 10:08:31 door pjcdhaeze

    De afgelopen periode ben ik druk bezig geweest met het selecteren van foto's. Enerzijds omdat er in deze periode weer wat wedstrijden aankomen waar ik foto's voor in wil gaan sturen of heb gestuurd, zoals de Asferico fotowedstrijd in Italië, maar ook omdat ik de portfoliofoto's voor mijn nieuwe website heb uitgezocht. Ik had me voorgenomen om voor iedere categorie maar 10 beelden te selecteren, maar dat bleek een erg lastige klus! Ik had geen goed overzicht van beelden die de moeite waard zouden zijn  en daarom ben ik toch maar weer alle Lightroom catalogussen van de laatste 5 - 6 jaar langsgelopen. Bij de vorige website zaten alleen beelden tot begin 2010 en daarna er zijn heel wat volle geheugenkaartjes op de computer terecht gekomen.... Dat zijn uiteraard niet alleen maar uitzonderlijk mooie foto's, maar voor mij is een portfolio vooral ook een soort blauwdruk van mijn stijl en mijn 'bedoeling' met fotografie. Feitelijk heb je dan aan 10 keer 10 beelden genoeg, maar dat lukte me dus niet. Ik ben duidelijk niet hard genoeg voor mezelf om beelden waar ik een dierbare herinnering aan heb naar het kunstdepot te laten verhuizen.

    Hoezo Johan, is natuurfotografie dan kunst?
    Voor mij is fotografie absoluut een kunstvorm, omdat je met creativiteit en fantasie te maken hebt. Je kunt iets laten zien wat er eigenlijk niet 'is',  je kunt een gevoel uitbeelden en mensen 'verwonderen' en dus de fantasie van de kijker prikkelen. Dat zijn toch wel criteria waardoor ik iets kunst durf te noemen. (Ik wil hiermee overigens absoluut niet zeggen dat iedere natuurfoto van mezelf een kunstwerk is!) Afgelopen weekend hield Marsel van Oosten op het Lowland Photo Festival in Antwerpen een prikkelende lezing over natuurfotografie en al zijn verschijningsvormen en daarin kwam dit onderwerp uitgebreid naar voren! Er ligt nog een hele uitdaging voor 'ons' natuurfotografen om hiermee wat te doen!

    Maar goed, weer even terug naar het kunstdepot. Als je beelden niet meer op een podium als je website laat zien, dan zullen ze waarschijnlijk nooit meer de buitenwereld 'ontmoeten'. Misschien komt er nog eens eentje terug in een publicatie of hand-out bij een workshop, maar de meesten worden toch wel voorgoed opgeborgen in een stoffig hoekje van de harde schijf. Vooral ook omdat het enthousiasme over m'n eigen foto's gemiddeld genomen afneemt als ze wat ouder zijn. Alhoewel er soms ook wel eens een 'laatbloeier' opduikt bij het doorlopen van een Lightoom catalogus.

    Dit alles zorgde ervoor dat ik toch maar overstag ben gegaan en het principe van '10 foto's per categorie' heb losgelaten. De ene bezoeker zal dat betreuren en de andere vindt het misschien juist leuk om meer beelden te zien. Ikzelf heb er een goed gevoel bij. Dit ben ik op dit moment als natuurfotograaf en als het goed is dan gaan deze beelden over een paar jaar ook weer 'het depot' in :)!

    De 'gouwe oudjes' in deze blog zijn uit de portfolio's verdwenen, maar vanwege de herinnering toch nog even in de spotlights gezet!

    Het slakje; bizar, maar ik kan me 8 jaar later nog helemaal voor de geest halen hoe en waar ik die foto heb gemaakt. Ik voelde een soort 'verbondenheid' met m'n onderwerp wat me veel inspiratie heeft gegeven!

    De bewegende takjes; dit was de eerste keer dat ik tevreden was over een creatieve foto. Daarvoor had ik wel eens wat met beweging gedaan, maar dit beeld van kardinaalsmuts in de wind gaf me wel het gevoel dat ik grip had gekregen op een aantal fotografische vaardigheden en een bepaald gevoel over kon brengen!

    Spinnetje op de gentiaan; De klokjesgentiaan is één van mijn favoriete bloemen. Ik ga er ieder jaar wel 'langs' om wat foto's van te maken. Het is geen eenvoudig plantje, want het staat laag tussen de heide en is daardoor lastig uit de omgeving te halen. De gentiaan is voor mij het eerste onderwerp waar ik me echt 'in vastgebeten' heb; meerdere jaren achter elkaar terug naar dezelfde plek en goed analyseren wanneer de omstandigheden goed of juist 'anders' zijn!

    'Luchtfoto'; een magisch moment waarvan je hoopt dat je ze vaker meemaakt, maar die maar ééns per zoveel jaar voorkomen!  Vanuit de luchtballon boven de Holterberg.

    De paddenstoel; bijna 10 jaar geleden genomen tijdens mijn eerste fotoworkshop bij een 'echte' natuurfotograaf: Ruben Smit (gewonnen bij een wedstrijd van Grasduinen). Voor mij dé bron van inspiratie voor alle workshops die ik nu geef.

    De Toekan; met deze foto uit 2004 kwam voor mij het definitieve besef dat digitaal de toekomst was. Genomen met een compact camera en ik was helemaal verbaasd over de kwaliteit van de ruisvrije en haarscherpe 50x70 print die ik hiervan kreeg! Dit was trouwens ook de eerste foto die ik instuurde voor een fotowedstrijd en niet zonder succes; 3e prijs bij de Grasduinen natuurfotowedstrijd.
    Daarna werd alles digitaal. In onze koelkast stonden tot vorig jaar nog enkele Velviarolletjes .... uit 2004


  • De kleur van de herfst? geplaatst op maandag 2 november 2015 08:57:53 door pjcdhaeze

    Een lastige vraag, want de kleur van de herfst is zo divers! In eerste instantie denk je vooral aan warme tinten, zoals geel, bruin en rood. Maar juist in de herfst kan er zo'n prachtige blauwe gloed over je foto's komen. Zeker in combinatie met geel kan dat erg fraai zijn!

    Mist met een beetje zon tijdens de herfst is voor elke natuurfotograaf een cadeautje. Uiteraard vanwege de prachtige sfeer en zonneharpen, maar ook de kleuren worden mooi zacht weergegeven doordat je de belichting wat op kunt schroeven. Daarnaast is het licht achter de bomen/bladeren lichter waardoor met name zachte tinten heel subtiel naar voren komen. Dit alles brengt een mooie balans in de foto. Op onderstaande foto kun je dat terugzien. Let op de zachtgele tinten van de berk.

    Naast mist met zijn witte achtergrond en omgeving is zwart ook een 'kleurversterker'. Naast zwart worden kleuren als geel en oranje nog intenser. Nu kan een bos vaak wat rommeliger zijn en daarom heb ik bij deze foto's gekozen voor beweging (bovenste foto) en een dubbelopname (de tweede en de derde). Hierdoor krijgt een 'harde' foto toch iets zachts wat m.i. weer beter past bij de herfstsfeer.

    Hieronder nog een voorbeeld van een dubbele belichting, waarbij ik drie beelden over elkaar heb 'geplakt' in de camera en daarbij steeds wat geschoven ten opzichte van het vorige beeld. De foto is gemaakt met diafragma f/4 zodat alleen takjes in de onderste laag (de gele cirkel rechtsonder) 'goed' zichtbaar zijn.

    In de inleiding sprak ik al over blauw. Je kunt dan denken aan foto's met een complete blauwzweem; een effect wat je krijgt als je de witbalans op kunstlicht te zetten. Dat versterkt zeker het 'koude' gevoel van de herfst en de sfeer van het uur ná zonsondergang. Maar ik wil juist wat foto's laten zien met een meer subtiele blauwe tint. Daardoor blijven toch de herfstkleuren goed zichtbaar. In de nabewerking zet ik de witbalans handmatig een klein beetje lager (ergens tussen 4200 - 4600 graden Kelvin). Regels zijn hier niet voor; probeer vooral op je gevoel af te gaan! Vooral de stam van de dennenboom krijgt dan zo'n mooie gloed (vind ik), maar ook met wat laatste mistflarden werkt het goed.

    Als je wilt weten hoeveel kleur er in een paddenstoeltje zit kun je er een LED lichtje boven houden. 2 - 3 stops onderbelichten voor een donkere achtergrond en dit is het effect;

    En als laatste nog een gewone 'warme' herfstfoto van een boompje op de Rucphense heide. Genomen met een EF 70-200mm, laag standpunt en grote diafragma zodat alleen de boom scherp is.

    Alle foto's in de afgelopen vijf dagen gemaakt tijdens wandelingen met de hond, 'n workshop van Natuurmonumenten en één 'ochtendsessie'. Zoveel variatie in zo'n korte tijd; heerlijk toch deze periode!!


  • Lastig kiezen geplaatst op woensdag 26 augustus 2015 11:18:11 door pjcdhaeze

    Ik moet bekennen dat ik de laatste tijd nogal lui ben geweest en erg weinig foto's heb gemaakt bij zonsopkomst. Het vroege tijdstip waarop de zon opkwam in combinatie met een vakantie waarin ik flink wilde 'bijtanken', hebben ervoor gezorgd dat de 'uitslaper' het won van de 'vroeg-op'-fotograaf.
    Nu is de zomer voor mij sowieso niet zo'n uitdagend jaargetijde qua fotografie, maar zo eind augustus begint het weer te kriebelen als de nachten wat kouder worden en er ochtenddauw kan ontstaan.

    Bovendien komt de zon op een wat 'aangenamere' tijdstip op (6.40 uur) en vanochtend liep ik dus om 6 uur met frisse energie door een (nog donker) bos naar de Rucphense heide. Ik had plannen om naar een bepaald deel te gaan, maar toen ik de heide opliep', zag ik eigenlijk direct de 'beste' plek. Ik herkende de plek van foto's van Jeannette Mulder die vorig jaar hier een aantal prachtige beelden had gemaakt.

    Heerlijk kunnen spelen met verschillende voorgronden en gebruik kunnen maken van de kleurveranderingen in de lucht. Er was ook sprake van flinke ochtenddauw (meer mist eigenlijk). Kortom; een prachtige ochtend!
    Meestal zet ik altijd één foto op Facebook, maar omdat het lastig kiezen was, heb ik ze allemaal maar in deze blog gezet. Dan kun je ook zien wat de omstandigheden kunnen veranderen in anderhalf uur. Voor mij persoonlijk werkt het het best om de foto's nu een weekje te laten rusten en dan de beste eruit te kiezen.

    Komende week staan de eerste workshops ná de vakantie weer op het programma en ik ben ook al weer druk bezig met het programma voor volgend jaar! Later meer daarover!


  • Van 10.000 naar ...... geplaatst op vrijdag 10 juli 2015 07:11:43 door pjcdhaeze

    Enige weken geleden ben ik een aantal dagen met een tiental andere Nederlandse natuurfotografen op 'jacht' geweest naar Jan van Genten en Papegaaiduikers. Bij zo'n jacht hoort natuurlijk een goed wapen en via Pieter Dhaeze had ik van Canon NL een EOS 7D mark II + EF 100-400mm IS II te leen gekregen. Een heerlijke combinatie, die zorgde voor perfect scherp vluchtfoto's. Dit dankzij de autofocus in combinatie met de 'motordrive' van 10 frames per seconde (30 in RAW en onbeperkt in JPEG) op volle resolutie!

    Eén nadeel; het gaat dan érg hard met het volschieten van de geheugenkaartjes. Ná 3 dagen stond de teller op maar liefst 10.000 RAW-foto's. Hoe zoek je zoiets uit?
    Ik gebruik daar het programma BreezeBrowser voor wat voor mij prima werkt. Tegen beter weten in heb ik toch de weg bewandeld van de 'negatieve selectie': het selecteren en daarna verwijderen van de foto's die niet goed zijn! Daardoor moet je een paar keer 'door' je beelden.
    Wat veel slimmer zou zijn is om de goede beelden te selecteren en de rest daarna weg te gooien; een 'positieve selectie'. Maar op de één of andere manier durf ik dat soms niet, omdat ik bang ben om beelden weg te gooien. Eigenlijk flauwekul, want wat je niet meer ziet, mis je ook niet.

    In de praktijk kom ik uit op een combinatie van beide 'systemen' en selecteer ik de beste foto's uit de laatste 3000 foto's. Verder selecteren kost dan voor mij erg veel tijd. In dit geval hou ik ongeveer 85 GB aan foto's over. Dat lijkt veel, maar omgerekend is dat nog geen € 3,- op m'n harde schijf van 6TB.

    Ik heb erg veel bewondering voor Guy Edwardes (de Engelse fotograaf waarmee we op pad zijn geweest) die uit 6000 foto's in 2,5 uur tijd een selectie had gemaakt van nog geen 150 foto's! Hij kijkt de foto's alleen op de grote thumbnails en kijkt pas verder naar details als hij daar een goede foto ziet.

    Helaas lukt mij dat niet. Ik bekijk mijn foto's ook liever een paar weken later omdat mijn eerste indruk niet altijd alle bruikbare foto's eruit haalt. Ach ja, ieder zo zijn stijl...

    Hier alvast een kleine selectie foto's van de eerste avond! De onscherpte in de foto's ligt niet aan de lens, maar is een bewuste keuze in een zoektocht naar 'andersoortige' foto's. De volgende keer meer over deze gedenkwaardige 'vogelshoot' met de supersnelle EOS 7D mark II en de haarscherpe EF 100-400mm IS II.


  • Schakelen van 'orde' naar chaos... geplaatst op woensdag 13 mei 2015 07:23:08 door pjcdhaeze

    De afgelopen weken ben ik een aantal keer in het Hallerbos bij Brussel geweest en ik durf wel te stellen dat dat een bos is met een bepaalde mate van 'orde'. Een mooie paarse onderlaag en een duidelijke bovenlaag met daartussen kleine groene boompjes of varens. Redelijk overzichtelijk dus en het enige chaotische bestond feitelijk uit de losliggende takken. Iets té zwart-wit gesteld misschien, maar het is om een beetje de sfeer te karakteriseren.

    Hoe anders was het toen ik afgelopen zondagmorgen 'in de wei' stond (lag) tussen de boterbloemen; eigenlijk één grote chaos..! Dat was dus wel even schakelen en dat schakelen begon al toen ik aan kwam rijden. Ik was nogal laat, de zon was al op en het was (onverwacht) prachtig mistig bij het gebiedje waar ik wilde fotograferen. Ik was met macrobeelden in m'n hoofd thuis vertrokken en ben toen toch maar eerst met landschap aan de slag gegaan, maar dat viel niet mee. Ik zat daarbij flink te mopperen op mezelf omdat ik eigenlijk een half uur te laat was voor dit soort beelden.

    Daarna dus 'doorschakelen' naar macro! In eerste instantie heb ik dan toch de neiging om het beeld te vereenvoudigen; rust brengen in de chaos. Bij mij helpt het dan goed om één eyecatcher in een 'landschap' te zetten, maar het risico is dan natuurlijk wel dat het saai gaat worden. Door tegenlicht te zoeken wordt het dan voor mij wel beter (vooral 'frisser'!), maar dat is persoonlijk natuurlijk.


  • Zwart-wit modus geplaatst op woensdag 29 januari 2014 12:17:43 door pjcdhaeze

    De laatste tijd heb ik een beetje in de zwart-wit modus 'gestaan'. Niet omdat het alleen maar grijs weer zou zijn geweest, maar omdat ik afgelopen zaterdag een workshop zwart-wit fotografie gepland had staan. Uiteraard gebruik ik wel de techniek(en) om foto's om te zetten naar zwart-wit, maar dat is dan vooral met beelden waarvan ik bij de nabewerking pas denk dat het in zwart-wit ook wel mooi zou zijn.

    Nu gingen we bewust op pad om zwart-wit beelden te maken en dan moet je 'anders' gaan denken! En daar moest ik ook een beetje aan wennen, maar wél erg leuk om te doen! Je gaat kijken / denken in structuren, patronen, lijnen en contrasten! Thema's die normaal ook terugkomen, maar qua invulling toch duidelijk anders.

    Zwart-wit fotografie is ook uitermate geschikt om een bepaalde sfeer neer te zetten of te versterken. En dat hoeft niet persé een 'live-registratie' te zijn van de sfeer op dat moment in het veld. Ik kan er dus a.h.w. een sfeer bij 'maken' en dat geeft mij weer wat extra mogelijkheden om mijn verhaal te vertellen in beelden.

    Zwart-wit geeft ook mogelijkheden om je grenzen wat te verleggen qua bewerking/belichting. De foto hieronder is, net als alle andere foto's, omgezet met Silver Efex pro via de 'Low key' preset modus. Heel donker (misschien wel té donker..), maar daardoor roept het beeld bij mij wel een bepaalde sfeer op.
    Gezien het aantal leuke reacties ná de workshop is dit wel een thema wat aanslaat. Ik heb prachtige creatieve voorbeelden voorbij zien komen en daardoor was het ook voor mij een heel inspirerende dag!

    Alle foto's met Canon 6D en Canon 70-200mm + Sigma 35 mm. Foto's omgezet met Silver Efex pro van NIK software. Originele blog.


  • De eerste winterse dag! geplaatst op dinsdag 17 december 2013 13:08:40 door pjcdhaeze
    Het voorjaar van 2013 liet op zich wachten en de zomer en herfst begonnen pas laat. Ook Koning Winter heeft zich nog niet echt laten zien en als fotograaf is een beetje vorst dan meteen aanleiding om het veld in te gaan.

  • Ruimte tussen de bladeren... geplaatst op dinsdag 19 november 2013 12:54:47 door pjcdhaeze
    In november is de herfst vaak nog fotogenieker dan in de echte herfstmaand oktober. Als je oog hebt voor de ruimte tussen de bladeren, dan kan het soms heel mooi worden.

  • Ameland geplaatst op zaterdag 12 oktober 2013 11:50:20 door pjcdhaeze
    Hoeveel gezichten heeft Ameland? Ga mee met Johan van de Watering en je leert ze allemaal kennen.

  • Ze zijn er weer...! geplaatst op maandag 19 augustus 2013 07:56:10 door pjcdhaeze
    Mijn grote verslaving: de klokjesgentiaan. Al jaren is dit plantje aanleiding voor een enerverende fotoperiode. Waarom? Lees en kijk!

  • 100% natuurbeleving! geplaatst op maandag 24 juni 2013 07:13:30 door pjcdhaeze
    Vogelfotografie in Ierland met Guy Edwardes. Wat een belevenis! En ook nog eens mooie foto's.

  • Chaos of juist een beetje spannend..! geplaatst op maandag 10 juni 2013 07:19:46 door pjcdhaeze
    Is de achtergrond van een foto belangrijker dan het hoofdonderwerp? Het antwoord heb je zelf in de hand.

  • Kleurenfestival Hallerbos geplaatst op woensdag 8 mei 2013 07:39:04 door pjcdhaeze
    Het Hallerbos in België kan zich in het voorjaar verheugen op extra aandacht van enthousiaste natuurfotografen. Kleuren en licht zijn hier dan zo mooi, dat je eigen creativiteit de begrenzing is van je fotografie.

  • Zoeken, zoeken, zoeken..... geplaatst op dinsdag 23 april 2013 07:12:50 door pjcdhaeze
    Het voorjaar beleeft in 2013 een late start en de natuur houdt de bloemen en kleuren nog even verborgen. Het is dus even zoeken naar een mooi onderwerp, zelfs in het Hallerbos.

  • Een voorzichtig begin.... geplaatst op woensdag 17 april 2013 06:53:52 door pjcdhaeze
    De lente komt maar traag op gang en dat betekent ook dat mijn favoriete seizoen van de bosanemoon een paar weken later komt. Toch alvast een kijkje genomen.

  • Strand: inspirerende omgeving! geplaatst op dinsdag 26 maart 2013 07:48:28 door pjcdhaeze
    De meeste mensen gaan bij 25° naar het strand om kuilen te graven en van de zon te genieten. Maar ook bij 10° en een bewolkte lucht is er voor een fotograaf veel te beleven.

  • Met voorbedachte rade.... geplaatst op woensdag 13 maart 2013 12:15:33 door pjcdhaeze
    Het is altijd leuk als je op pad gaat met een bepaald idee en het lukt om dat idee uit te voeren! Werken met voorbedachte rade!

  • Voorjaar.... geplaatst op vrijdag 8 maart 2013 08:50:54 door pjcdhaeze
    Voor je gevoel is het al lente en ook de vogeltjes delen die gedachte, maar toch is het buiten nog bitter koud en ligt er een sneeuwdeken over het landschap. Wat kun je dan beter doen dan je archief met voorjaarsfoto's induiken.

  • Een onverwachte toegift! geplaatst op donderdag 14 februari 2013 08:15:03 door pjcdhaeze
    Zo denk je dat de winter voorbij is en zo word je 's ochtends verrast met een dik pak sneeuw. De winter van 2013 laat zich weer van zijn beste (fotografische) kant zien.

  • Op het juiste moment..... geplaatst op dinsdag 5 februari 2013 07:36:26 door pjcdhaeze
    Soms heb je aan een half uur en een paar rietstengels genoeg om adembenemende foto's te maken, maar dan moet alles wel op hetzelfde moment kloppen.

  • Een half uurtje..... geplaatst op woensdag 23 januari 2013 18:22:19 door pjcdhaeze
    Soms heb je maar een half uur nodig voor een foto als je weet waar je naartoe moet gaan (mits het daar 'klopt' natuurlijk). Vorige week zondagmiddag had ik vanuit de auto een boompje ontdekt.

  • Een beetje verliefd.....?! geplaatst op vrijdag 15 april 2011 06:52:36 door pjcdhaeze
    Ik ben de afgelopen periode een beetje verliefd geworden! Schrik niet; dit is géén blog die eigenlijk thuis zou horen in de Privé of de Story. Nee, ik heb me ‘gestort' op de bosanemoon en voel me toch wel behoorlijk aangetrokken door dit kleine witte bloemetje.

  • Kennismaking Johan van de Watering geplaatst op maandag 21 maart 2011 13:02:41 door jvdwatering
    Een eerste kennismaking met natuurfotograaf Johan van de Watering. Specialist in het kleine werk op de vierkante meter binnen een straal van 25km van zijn huis!

Laatste reacties

Inloggen

Wachtwoord of loginnaam vergeten? Klik hier
Als je nog geen GRATIS persoonlijk account hebt op EOSZINE dan kun je deze hier aanmaken. Met dit account kun je o.a. de nieuwsbrief en het gratis digitale magazine ontvangen.